moed

Moed

Op twee augustus 2019 kreeg ik van mijn schoonmoeder een boek: Midlife van Maureen Brady. De ondertitel van dit boek: meditaties voor vrouwen. Een boek dat ik nooit zelf gekocht zou hebben. Het boek is uit 1996, dat was dus 24 jaar geleden. Als ik het goed heb was zij toen 50. Tien jaar ouder dan ik nu. Ik ben benieuwd naar de tijdsgeest, de lessen en de ontdekkingen die ik ga doen. Het boek is verdeeld in 365 dagen mijn doel: iedere dag een bladzijde.

14 augustus: Moed

“Ik zoek de noodzakelijke steun en leiding om mijn gaven volledig te ontwikkelen.”

Het ontwikkelen van een gave

In de afgelopen jaren heb ik verschillende mensen geholpen hun gave (talent) te ontdekken. In het begin van mijn loopbaan zag ik het talent, maar benoemde ik het niet. Ik had niet de moed om te benoemen wat ik zag, want wat als het niet klopte. Dit was geen bewuste keuze maar een onderhuidse borreling, iets wat ontsprong en nergens heen kon. Daarnaast had ik vele vooroordelen, wat ik zag werd weggeredeneerd omdat het me kwetsbaar kon maken. Ik was eigenlijk een angstig klein kind en probeerde dat te verhullen door mezelf boven de rest te plaatsen. Ik deed mezelf beter voor dan ik me voelde, terwijl het enige dat ik wilde was tussen de mensen zijn. Niet onderdoen, niet erboven maar er middenin.

Naarmate de jaren vorderden vond ik meer moed, besefte ik me dat ik pas tussen de mensen kon zijn als ik echt mezelf was en dit liet zien. Op mijn pad zijn een aantal bijzondere mensen gekomen die me tot dit besef hebben doen komen, daar ben ik erg dankbaar voor.

Nu durf ik mensen meer en meer te ontvangen voor wie ze zijn. Ik kan hun talenten soms al van mijlen ver spotten. Zo ook hun valkuilen en worstelingen. Ik ben dankbaar en trots dat ik de mogelijkheid heb mensen te begeleiden in het zien van hun eigen talenten.

Moed

En dat het gebruiken van je talent of gave moed vereist dat is me wel duidelijk geworden. Mensen hebben de neiging zich aan te passen aan het stramien en dan volgen ze hun hart niet meer. Een van mijn coachees kwam tijdens ons traject te weten dat ze gevoeliger en creatiever is dan ze zich altijd had voorgehouden, iets dat door haar omgeving niet gewaardeerd zou worden. Dit besef bracht mee dat ze de baan die ze zocht wilde opgaven en haar hart (haar talent) zou volgen. Je wereld staat dan op de kop. Hoe volg je je hart als de buitenwereld je niet ondersteunt?

Een ander leefde al sinds haar studie onder het juk van een ander. De eerste moedige stap was alleen verder gaan. Er volgde nog vele andere moedige stappen: naar jezelf kijken, je trauma’s onder ogen komen, je dromen verwezenlijken. Stuk voor stuk de moeilijke weg.

Gave

Zoals in sprookjes vaak gezegd wordt: een gave kan ook een vloek zijn. Maar sprookjes zijn meestal niet zomaar sprookjes, ze hebben een moraal, een onderliggende waarheid, een les. Uiteindelijk gaat het allemaal op zelfacceptatie. Jij bent goed zoals je bent. Zolang je je gave als een vloek ziet, zal hij dit ook zijn. En soms vereist het veel moed om te zijn wie je bent. Ik deel dit nog maar eens:

De positieve kanten van onze gaven
De positieve kanten van onze gaven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *